różami ociekająca

   Witajcie!

   Bardzo serdecznie dziękuję za wszystkie miłe słowa pozostawione pod ostatnim postem. Dzisiaj coś w zupełnie innym klimacie. Coś na co miałam ochotę już dawno. Zrobiłam stroik- latającą filiżankę. Gdy tylko zobaczyłam w sieci tego typu rzeczy, od razu wiedziałam, że chcę taką zrobić. Czasu minęło jednak sporo, ale w końcu zrealizowałam swój plan. Filiżanka stała się prezentem dla babci od mojego syna :)

pozdrawiam Was wiosennie

manita

uwolnij resztki

   Witam Was serdecznie w marcu!

   Ależ mamy zimę! Mrozy trzaskające, dawno takich nie było. Super, może wszystkie zarazki zostaną w końcu zneutralizowane i przestaną się panoszyć te wszystkie choroby!

    Dzisiaj przychodzę z kolejnymi inspiracjami do wyzwań Szuflady. Tym razem zapraszamy do stworzenia prac w modnym klimacie wabi sabi. Jeżeli kojarzy się to Wam tylko z pewnym sosem ;), zerknijcie do Szuflady, gdzie wszystko zostało pięknie wytłumaczone a w wielkim skrócie, chodzi o nadanie nowego życia rzeczom starym, jak to dziewczyny określiły w trakcie rozmów "takie trochę japońskie retro" ;).

     W związku z tematem, uwolniłam zalegające resztki i stworzyłam obrazek, który może stanowić również kartkę. Za bazę posłużyła mi okładka starej książki a za dodatki- karton, resztki koronek, stary klucz, resztki po tekturowych wycinankach, sznurki, skrawki tkanin a nawet łodyga storczyka, który dokonał swojego żywota. 

   Dodatkowo zrobiłam jeszcze miseczkę z masy samoutrwaldzalnej, której nadałam nieregularny kształt, zgodnie z trendami wabi sabi.

życzę Wam dużo zdrówka

manita

retro

   Witam serdecznie!

    Do mojego urlopowego wyjazdu zostało kilka dni.  Jak wszystko dobrze się ułoży, to w piątek zamknę walizki a następnie przez dwa tygodnie stawiam na totalny relaks i reset. Muszę wytrzymać, choć dawno nie byłam tak zmęczona.Czasami życie stawia nas przed ciężkimi próbami i trudnymi zadaniami, ale mam nadzieję, że dla mnie ten czas powoli dobiega końca i już niebawem będę mogła wskoczyć na normalne tory.

    Nie mam za wiele czasu na oddawanie się swoim pasjom. Te okruchy wykorzystuję na małe tworzenie a do tego, jak się ostatnio przekonałam, idealnie nadają się zakładki. Powstała więc kolejna. Tym razem w stylu retro, który nie ukrywając- bardzo lubię. Po raz kolejny wykorzystałam laserowy wydruk. Tym razem pobawiłam się przy użyciu kawy i herbaty. 

    W międzyczasie staram się też łapać kilka letnich chwil. Był las, to teraz ogród i jego goście.

Życzę Wam pięknego słońca

i czasu, żeby z niego korzystać.

manita

zabieram Was do lasu

Bo uwielbiam las za:

leśne zielenie

mała Islandia

kosmiczne konstrukcje

misterne rękodzieło

leśne życie

leśne historie

leśne rośliny

leśne zwierzęta

roślinne agaty

a z tego wszystkiego makaron z leśnymi grzybami

manita

balkonowy ogródek

   Witajcie!

   Ależ mamy piękne słonko! Cieszy mnie taka pogoda ogromnie a to po dużej części z powodu mojej ogrodowej hodowli. Nie trzeba już na noc okrywać szczenie donic w obawie, że niska temperatura zagrozi naszym roślinom. 

   Strasznie marzy mi się kawałek pola, gdzie mogłabym się spełniać sadząc i hodując warzywa, owoce i kwiaty. No cóż jeszcze nie teraz. Dlatego mój balkon wykorzystuję jako namiastkę "działki uprawnej" a musicie wiedzieć, że to nie lada wyzwanie na takiej "kiszce". Dodatkowo, jest to letni wybieg dla kotów, więc gospodarowanie miejscem na wagę złota.

    W tym roku, mimo sprzeciwów męża- co to niby cepalia będzie, zawiesiłam na balkonie białe  zasłonki. Fajnie chronią przed ostrymi promieniami słońca i zapewniają odrobinę prywatności. 

    To początek moich roślinnych szaleństw na balkonie, bo nie sądzę żebym na tym poprzestała. Z jednej strony mam warzywa- pomidorki i paprykę, zioła oraz truskawki i poziomki.

   Z drugiej niewielką ilość kwiatów, w tym roku poszłam w biel i żółty. 

Pomidor maskotka już kwitnie.

Seler naciowy wyhodowany z końcówki takiego kupionego w sklepie, ładnie odbija.

Zioła posadziłam w wiszących donicach zrobionych z butelek pet.

Mały ogródek, ale swój własny.

Miłego dnia.

manita

jak w piosence...

Witajcie!

   Właśnie, jak w piosence, która mi siedzi w głowie od wczoraj. "Czterdzieści lat minęło, jak jeden dzień". Gdy byłam mała, wydawało mi się, że 40-latkowie to ludzie u kresu swojego życia. A tu rano wstałam i nic... Świat się nie zawalił. W lustrze też nie zauważyłam, aby przybyło mi nowych zmarszczek czy siwych włosów. Nic mnie w kościach nie strzyknęło, w boku nie zakuło. Żyję i mam się dobrze. 

   Pewnie, że tak- zdaję sobie sprawę z tego, że przekroczyłam jakąś życiową granicę, że właśnie rozpoczynam piątą dziesiątkę swojego życia. Nie powiem, że przechodzę nad tym do porządku dziennego, ale nie mam zamiaru się nad tym długo zastanawiać i rozwodzić. Życie idzie do przodu, wskazówka na tarczy mojego zegara też. Jestem 40- latką i pogodziłam się z tym. Znam siebie, swoje wady, swoje zalety. Mam swoją walizkę doświadczeń ale i jeszcze sporo chęci na nowe. A więc tak- mam lat 40 i dobrze mi z tym.

miłego dnia

manita

życzenia

Radosnych Świąt Wielkanocnych.

Rodzinnej atmosfery,

spokoju

i dużo słońca!

manita

wycieczka po okolicy

Witajcie.

   Dzisiaj chcę Was zabrać po naszej najbliższej okolicy. Gdy mama w domu, gdy na dworze szaro i buro, jest takie miejsce, które pozwala przenieść się w ciepłe klimaty, pełne zieleni i kwiatów. Palmiarnia w Lubiechowie. To wspaniały dar dla Księżnej Daisy ofiarowany przez jej męża, bo uwielbiała kwiaty. Dzieciaki stwierdziły- "on to musiał ją kochać. Powiedziała mu, żeby zasadził jej kilka kwiatów a on jej całą palmiarnię wybudował. Tato to Ci tulipany w Lidlu kupuje...". No cóż ;). Trzeba jednak przyznać, że Jan Henryk miał fantazję i gest.

   Na takie wietrzne dni, palmiarnia jest idealnym miejscem spacerów. Ciepło, kolorowo i te zapachy. Uwielbiam to miejsce.

   Następnie udaliśmy się w stronę Zamku Książ. Park jest cudowny nawet o tej porze roku. 

    I na koniec- ulubiona część trasy. Stadnina koni. Dzisiaj większość zwierząt była na wybiegach, więc głaskaliśmy, głaskaliśmy no i oczywiście robiliśmy zdjęcia.

Muszę się przyznać, że nogi trochę bolą,

ale fajnie spędzić cały dzień z dzieciakami.

pozdrawiam

manita

ostatni post w tym roku

   Witam Was po raz ostatni w 2015 roku. 

Jaki był ten rok dla mnie? 

Całkiem niezły. 

Mimo, że czasami miałam wszystkiego dość, padałam na twarz, to i tak udało mi się sporo.

 Co robiłam w 2015?

Szyłam,

dziergałam,

kleiłam,

lepiłam,

haftowałam,

wyjechałam na urlop,

kibicowałam siatkarzom- tym zawodowym i amatorom
( no i jeszcze piłkarzom, kolarzom, łyżwiarzom, lekkoatletom...),

byłam dumna z córki, która zdobywała medale

byłam dumna z syna, gdy przynosił dobre stopnie,

zbierałam grzyby,

zaczęłam wypiekać chleb,

nabyłam praw emerytalnych.

Pewnie jeszcze sporo innych rzeczy udało mi się w tym roku.

Wszystkim odwiedzającym manitowisko

życzę aby 2016 rok

był rokiem wyjątkowym i wspaniałym.

Żeby ziściły się Wasze marzenia- 

te duże i te maleńkie.

Uśmiechu i zdrowia, 

wszystkiego, czego pragniecie.

manita